Menu

جزییات مطلب

print
نیم رخ منطقه 2

نیم رخ منطقه 2

ﻧﯿﻢ رُ خ ﻣﻨﻄﻘﮥ دوم
ﺑﺮ ﭘﺎﯾﮥ ﺗﻘﺴﯿﻤﺎت ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺷﻬﺮدارى ﺗﻬﺮان، اﯾﻦ ﮐﻼن ﺷﻬﺮ ﺑﻪ 374 ﻣﺤﻠﻪ و از آن ﻣﯿﺎن، ﻣﻨﻄﻘﮥ دو در ﻧُﻪ 9 ﻧﺎﺣﯿﻪ ﺑﻪ 31 ﻣﺤﻠﻪ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﺷﺪه اﺳﺖ. ﻣﺴﺎﺣﺖ آن 47.609.958 ﻣﺘﺮﻣﺮﺑﻊ و ﺟﻤﻌﯿﺖ آن در ﺳﺎل 1385 ﻃﻰ ﺳﺮﺷﻤﺎرى ﻋﻤﻮﻣﻰ ﻧﻔﻮس و ﻣﺴﮑﻦ،  608.629 ﻧﻔﺮ در 182.988 ﺧﺎﻧﻮار اﻋﻼم ﺷﺪه اﺳﺖ. ﻣﻨﻄﻘﮥ دو در ﮔﺴﺘﺮه اى ﻣﺸﺨﺺ از ﺟﻐﺮاﻓﯿﺎى ﻃﺒﯿﻌﻰ و ﺷﻬﺮى ﺗﻬﺮان ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ و از اﯾﻦ ﻧﻈﺮ ﻣﺤﺪوده اى ﻣﺸﺨﺺ ﺗﺮ از دﯾﮕﺮ ﻣﻨﺎﻃﻖ دارد: ﻣﻨﻄﻘﮥ دو از ﺷﺮق ﺑﻪ رودﺧﺎﻧﮥ درﮐﻪ و ﺑﺰرﮔﺮاه ﺷﻬﯿﺪ ﭼﻤﺮان، از ﺟﻨﻮب ﺑﻪ ﺧﯿﺎﺑﺎن آزادى، از ﺷﻤﺎل ﺑﻪ رﺷﺘﻪ ﮐﻮه اﻟﺒﺮز و از ﻏﺮب ﺑﻪ رودﺧﺎﻧﮥ ﭘﻮﻧﮏ و ﺑﺰرﮔﺮاه ﻫﺎى اﺷﺮﻓﻰ اﺻﻔﻬﺎﻧﻰ و ﻣﺤﻤﺪ ﻋﻠﻰ ﺟﻨﺎح ﻣﺤﺪود ﻣﻰ ﺷﻮد. اﯾﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ در اﻣﺘﺪاد دو درة درﮐﻪ و درة ﻓﺮﺣﺰاد ـ ﭘﻮﻧﮏ ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ. آب رودﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎى اﯾﻦ دو درّه ﮐﻪ از ﮐﻮه ﻫﺎى ﻣﺮﺗﻔﻊ ﺗﺮ از 3000 ﻣﺘﺮ در ﺷﻤﺎل ﺗﻬﺮان ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﻣﻰ ﮔﯿﺮﻧﺪ، ﺟﺎرى ﺷﺪه و از ﺑﺨﺶ ﺟﻨﻮب ﻏﺮﺑﻰ ﻣﻨﻄﻘﮥ دو وارد ﻣﻨﻄﻘﮥ ﭘﻨﺞ ﻣﻰ ﺷﻮﻧﺪ. از ﻧﻈﺮ ﺗﺎرﯾﺨﻰ ﻣﻨﻄﻘﮥ دو ﺑﺮ ﺑﻨﯿﺎد ﺷﻤﺎرى از روﺳﺘﺎﻫﺎى ﮐُﻬﻦ ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﺗﻮﺳﻌﻪ ﯾﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ؛ درﮐﻪ، ﺳﯿﺎدت آﺑﺎد ﺳﻌﺎدت آﺑﺎد، ﺧﻮردﯾﻦ، ﻓﺮ هزاد ﻓﺮﺣﺰاد، ﻃﺮﺷﺖ و ﭘﻮﻧﮏ. از وﯾﮋﮔﻰ ﻫﺎى ﺗﺎرﯾﺨﻰ آن وﺟﻮد ﺑﻘﺎع ﻣﺘﺒﺮﮐﻪ اى ﭼﻮن اﻣﺎﻣﺰاده ﺳﯿﺪﻣﺤﻤﺪ وﻟﻰ (ع)در درﮐﻪ، اﻣﺎﻣﺰاده ﺻﺎﻟﺢ (ع) در ﻓﺮﺣﺰاد، اﻣﺎﻣﺰادﮔﺎن ﻋﯿﻦ ﻋﻠﻰ و زﯾﻦ ﻋﻠﻰ در ﭘﻮﻧﮏ، ﺳﯿﺪ ﻧﺼﺮاﻟﺪﯾﻦ ﻧﺎﺻﺮاﻟﺪﯾﻦ و ﺑﻘﻌﮥ ﺷﯿﺦ ﻋﺒﺪاﷲ ﻃﺮﺷﺘﻰ در ﻃﺮﺷﺖ را ﻣﻰ ﺗﻮان ﻧﺎم ﺑﺮد. وﺟﻮد اﻣﺎﮐﻦ ﻣﻬﻤﻰ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﯾﺎدﻣﺎن ﺑﺮج ﻣﯿﻼد در ﻣﺮﮐﺰ ﺟﻐﺮاﻓﯿﺎﯾﻰ ﻣﻨﻄﻘﻪ و ﺑﺮج و ﻣﯿﺪان آزادى در ﺿﻠﻊ ﺟﻨﻮب ﻏﺮﺑﻰ آن، دو رودﺧﺎﻧﮥ ﻣﻬﻢ درﮐﻪ و ﭘﻮﻧﮏ در ﺷﺮق و ﻏﺮب ﻣﻨﻄﻘﻪ، داﻧﺸﮕﺎه ﺻﻨﻌﺘﻰ ﺷﺮﯾﻒ در ﺟﻨﻮب آن، ﺑﻮﺳﺘﺎن ﺑﺰرگ ﭘﺮدﯾﺴﺎن در ﻣﯿﺎﻧﮥ ﻣﻨﻄﻘﻪ، ﺑﻮﺳﺘﺎن ﻧﻬﺞ اﻟﺒﻼﻏﻪ در ﮐﻨﺎرة رودﺧﺎﻧﮥ ﭘﻮﻧﮏ و ﺑﻮﺳﺘﺎن در دﺳﺖ ﺳﺎﺧﺖِ اﯾﺮان زﻣﯿﻦ در ﮐﻨﺎرة رودﺧﺎﻧﮥ درﮐﻪ و دَ هﻫﺎ اﺛﺮ دﯾﮕﺮ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﮐﻪ اﯾﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ از وﯾﮋﮔﻰ ﻫﺎى ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻧﻰ ﺑﺮﺧﻮردار ﺑﺎﺷﺪ. ﺷﮑﻞ ﻣﻨﻄﻘﻪ، ﻣﺴﺘﻄﯿﻠﻰ در ﺟﻬﺖِ ﺷﻤﺎﻟﻰ ﺟﻨﻮﺑﻰ اﺳﺖ و اﺧﺘﻼف ﺷﺪﯾﺪ ارﺗﻔﺎع از 1800 ﻣﺘﺮ در ﻣﺤﻠﮥ ﺷﻬﺮك ﻣﺨﺎﺑﺮات و آﺧﺮﯾﻦ ﻣﺠﺘﻤﻊ ﻫﺎى ﻣﺴﮑﻮﻧﻰ در ﮐﻮﻫﭙﺎﯾﻪ ﻫﺎى اﻟﺒﺮز ﺗﺎ ﻣﺤﺪودة ﺧﯿﺎﺑﺎن آزادى 1200 ﻣﺘﺮ، ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﺗﺎ از اﯾﻦ ﻧﻈﺮ در ﺑﯿﻦ ﺗﻤﺎم ﻣﻨﺎﻃﻖ 22 ﮔﺎﻧﮥ ﺗﻬﺮان ﺑﻰ ﻧﻈﯿﺮ ﺑﺎﺷﺪ. اﯾﻦ در ﺣﺎﻟﻰ اﺳﺖ ﮐﻪ زﻣﯿﻦ ﻫﺎى ﺟﻨﻮﺑﻰ آن در ﻣﺴﯿﺮ ﮔﺬر آب ﮐﺮج از اﯾﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ در ﺟﻬﺖ ﻏﺮﺑﻰ ـ ﺷﺮﻗﻰ ﺑﻮدﻧﺪ، و زﻣﯿﻦ ﻫﺎى ﺷﻤﺎﻟﻰ آن در ﻣﺴﯿﺮ وﻧﮏ ﺑﻪ ﻓﺮﺣﺰاد ـ ﭘﻮﻧﮏ از ﮔﺬﺷﺘﻪ اﻫﻤﯿﺖ داﺷﺘﻨﺪ. ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰى ﻫﺎى ﺗﻮﺳﻌﮥ ﮐﺎﻟﺒﺪى ﺷﻬﺮ ﺗﻬﺮان در دﻫﮥ 1330 ﺑﺮ اﯾﻦ اﺳﺎس ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﺷﻬﺮ در ﺟﻬﺖ ﻏﺮب و ﺷﻤﺎل ﻏﺮﺑﻰ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ؛ اﮔﺮﭼﻪ در ﻫﻤﺎن زﻣﺎن ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺳﻮى ﺷﺮق و ﺟﻨﻮب ﺷﺮﻗﻰ ﻫﻢ در دﺳﺘﻮر ﮐﺎر ﻗﺮار داﺷﺖ. اﯾﻦ اﻣﺮ ﺗﺎ دﻫﮥ 1360 ﺷﻤﺴﻰ در ﺗﻮﺳﻌﮥ ﺗﻬﺮان ﺑﻪ ﺳﻮى ﻏﺮب و ﺷﻤﺎل ﻏﺮﺑﻰ ﺑﺎ ﺟﺪﯾﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮ اداﻣﻪ ﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﻧﺘﯿﺠﮥ ﮐﺎﻟﺒﺪى آن، ﺷﮑﻞ ﮔﯿﺮى ﻣﻨﻄﻘﮥ دو اﺳﺖ. ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻣﻮاﻧﻊ ﺗﻮﺳﻌﮥ ﻓﯿﺰﯾﮑﻰ ﯾﻌﻨﻰ ارﺗﻔﺎﻋﺎت ﺷﺮﻗﻰ و ﺷﻤﺎﻟﻰ در اراﺿﻰ و زﻣﯿﻦ ﻫﺎى ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻧﯿﺎﻓﺘﮥ ﺷﺮق و ﺷﻤﺎل ﺷﺮﻗﻰ و ﺟﻨﻮب ﺷﺮﻗﻰ، ﺗﻮﺳﻌﮥ ﮐﺎﻟﺒﺪى ﺷﻬﺮ ﺑﻪ ﺳﻮى ﻏﺮب، ﺷﻤﺎل ﻏﺮﺑﻰ و ﺟﻨﻮب ﻏﺮﺑﻰ ﺑﻮد ﮐﻪ از ﻧﻈﺮ ﻣﯿﺰان اراﺿﻰ ﻗﺎﺑﻞ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﺤﺪودﯾﺖ ﭼﻨﺪاﻧﻰ ﻧﺪاﺷﺖ و ﻗﺮار ﺷﺪ ﮐﻪ ﺗﺎ ﻣﺤﺪودة رو ﺑﻪ ﺷﻤﺎل در ﺗﺮاز 1800 ﻣﺘﺮ از ﺳﻄﺢ درﯾﺎ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﺳﺎزى ﺷﻮد. در ﭘﻰ اﯾﻦ ﺳﯿﺎﺳﺖ ﮔﺬارى از دﻫﮥ 1340 ﺗﺎ 1380 ﺷﻬﺮك ﻫﺎى ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻧﻰ در اﯾﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﭘﺪﯾﺪ آﻣﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﻫﺮﮐﺪام ﻫﻮﯾﺖ ﺧﺎﺻﻰ ﺑﺮاى ﺳﺎﮐﻨﺎﻧﺸﺎن دارﻧﺪ. ﮔﺬﺷﺘﻪ از ﺗﻮﺳﻌﮥ روزاﻓﺰون ﮐﺎﻟﺒﺪى ﭘﺎﯾﺘﺨﺖ، ﻋﻮاﻣﻞ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻧﻰ در اﻧﺘﺨﺎب زﻣﯿﻦ ﻫﺎى ﺑﺴﺘﺮ ﻣﻨﻄﻘﮥ دو و رﺷﺪ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﺳﺎزى و ﺳﮑﻮﻧﺖ در آن، ﺗﺄﺛﯿﺮ داﺷﺘﻪ اﺳﺖ. ﺑﺮﺧﻰ از آن ﻋﻮاﻣﻞ را ﻣﻰ ﺗﻮان اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﯾﺎد ﮐﺮد: ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻦ زﻣﯿﻦ ﻫﺎى ﻏﺮﺑﻰ ﺗﻬﺮان در ﻣﺴﯿﺮ وزش ﺑﺎدﻫﺎى ﺷﻬﺮﯾﺎر و در ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺑﺮﺧﻮردارى از آب و ﻫﻮاى ﻣﻨﺎﺳﺐ؛ ﺳﯿﺎﺳﺖ ﺗﻮﺳﻌﮥ ﺷﻬﺮ در ﻣﺤﺪودة ﻓﻀﺎى ﺑﯿﻦ ﺗﻬﺮان ﺗﺎ ﮐﺮج؛ ﻫﻤﺠﻮارى ﺑﺎ ﻣﺤﻮرﻫﺎ و ﻋﻨﺎﺻﺮ ﺳﺎﺧﺘﺎرى ﺷﻬﺮ ﮐﻪ از آن ﻣﯿﺎن اﺳﺖ ﮔﺬر ﻣﻬﻢ ﺗﺮﯾﻦ ﺑﺰرﮔﺮاه ﻫﺎى ﺷﻬﺮ از اﯾﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ در ﻣﺤﻮرﻫﺎى ﺷﻤﺎﻟﻰ ـ ﺟﻨﻮﺑﻰ و ﺷﺮﻗﻰ ـ ﻏﺮﺑﻰ؛ ﺗﻮﺳﻌﮥ اﻗﺘﺼﺎدى و رﺷﺪ ﻣﻬﺎﺟﺮت ﺑﻪ ﺷﻬﺮ از دﻫﮥ 1330 ﺗﺎ 1370؛ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﺑﺨﺶ ﺧﺼﻮﺻﻰ در ﻗﺎﻟﺐ ﺷﺮﮐﺖ ﻫﺎى ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻰ در اﻣﺮ ﺳﺎﺧﺖ و ﺳﺎز ﺑﻪ وﯾﮋه در ﻣﺤﺪوده ﻫﺎى ﻣﯿﺎﻧﻰ و ﺟﻨﻮﺑﻰ ﻣﻨﻄﻘﮥ دو؛ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰى ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺷﻬﺮى ﺑﺎ ﻣﺤﻮرﯾﺖ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺷﻤﺎل ﻏﺮﺑﻰ و ﻏﺮب؛ واﮔﺬارى زﻣﯿﻦ ﺑﻪ ﺷﺮﮐﺖ ﻫﺎى ﺗﻌﺎوﻧﻰ ﻣﺴﮑﻦ واﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﻧﻬﺎدﻫﺎ و ادارات دوﻟﺘﻰ؛ ﮔﺴﺘﺮش ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﮔﺬارى و اﻗﺒﺎل ﻣﺮدم ﺑﺮاى ﺳﮑﻮﻧﺖ در ﻣﻨﻄﻘﻪ؛ ﺧﻮش آب وﻫﻮا ﺑﻮدن ﺑﺨﺶ ﻫﺎى ﺷﻤﺎﻟﻰ ﻣﻨﻄﻘﮥ دو و ﻧﺰدﯾﮑﻰ ﺑﺨﺶ ﻫﺎى ﺟﻨﻮﺑﻰ آن ﺑﻪ ﻣﺮﮐﺰ ﭘﺎﯾﺘﺨﺖ و... ﺑﺪﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ در ﻣﻨﻄﻘﻪ دو ﺗﻮﺳﻌﮥ ﮐﺎﻟﺒﺪى اداﻣﻪ ﯾﺎﻓﺖ و ﺑﻌﺪ از اﻧﻘﻼب اﺳﻼﻣﻰ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺷﻬﺮى ﺑﺎ واﮔﺬارى زﻣﯿﻦ ﺑﻪ ﺗﻌﺎوﻧﻰ ﻫﺎى ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن، ﻣﺮﮐﺰ و ﺷﻤﺎل ﻣﻨﻄﻘﮥ دو ﺗﺤﺖ ﻋﻤﻠﯿﺎت ﺳﺎﺧﺖ و ﺳﺎز ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ. ﺑﺨﺶ زﯾﺎدى از ﻣﺤﻼت ﻣﻨﻄﻘﮥ دو ﺑﺮ اﺛﺮ ﺳﺎﺧﺖ وﺳﺎزﻫﺎى اداره ﻫﺎى دوﻟﺘﻰ و ﯾﺎ ﺷﺮﮐﺖ ﻫﺎى ﺗﻌﺎوﻧﻰ ﻣﺴﮑﻦ و در ﭘﻰ واﮔﺬارى زﻣﯿﻦ ﺑﻪ ﮐﺎرﻣﻨﺪان ﺗﻮﺳﻂ ﻧﻬﺎدﻫﺎى دوﻟﺘﻰ در دﻫﻪ ﻫﺎى 1350 و 1360 ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ. ﭼﻨﺎن ﮐﻪ ﻧﺎم ﺑﺴﯿﺎرى از ﺷﻬﺮك ﻫﺎ ﻧﺸﺎن دﻫﻨﺪة اﯾﻦ اﻣﺮ اﺳﺖ و ﻣﺘﺄﺛﺮ از ﻧﺎم ﺷﺮﮐﺖ ﻫﺎى ﺗﻌﺎو~~  ﺟﻐﺮاﻓﯿﺎﯾﻰ و داده ﻫﺎى ﺟﻤﻌﯿﺘﻰ و اﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺑﻪ ﮐﺎر رﻓﺘﻪ اﺳﺖ اﻣﺎ در ﻧﻘﺸﻪ ﻫﺎ ﺟﺎﯾﻰ ﺑﺮاى ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻧﺪارد و ﻧﮑﺘﮥ ﻣﻬﻢ اﯾﻨﮑﻪ در ﮔﺰارش ﻫﺎى ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن ﻣﺤﻠﮥ ﺳﭙﻬﺮ درﺳﺖ ﻫﻤﺎن ﻣﺤﻠﻪ اى را درﺑﺮ ﻣﻰ ﮔﯿﺮد ﮐﻪ ﻫﺴﺘﮥ ﺗﺎرﯾﺨﻰ ﭘﻮﻧﮏ اﺳﺖ و آﻧﭽﻪ ﺑﻪ ﻧﺎم ﻣﺤﻠﮥ ﭘﻮﻧﮏ ﺗﻌﯿﯿﻦ ﺣﺪود ﺷﺪه اﺳﺖ، در واﻗﻊ ﻫﻤﺎن زﻣﯿﻦ ﻫﺎ و ﺗﭙﻪ ﻣﺎﻫﻮرﻫﺎى ﺷﻤﺎﻟﻰ آن روﺳﺘﺎى ﮐﻬﻦ اﺳﺖ؛ در ﺑﺮﺧﻰ از داده ﻫﺎ ﺷﻬﺮآرا از ﻣﺤﻠﮥ ﭘﺎﺗﺮﯾﺲ ﺗﻔﮑﯿﮏ ﺷﺪه اﻣﺎ در دﯾﮕﺮ داده ﻫﺎ ﯾﮑﻰ در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪه اﻧﺪ. ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ اﻃﻼﻋﺎت ﺟﻐﺮاﻓﯿﺎﯾﻰ ﻣﺤﻠﮥ ﺗﯿﻤﻮرى ﺑﺪون ﺗﺤﻠﯿﻞ ﺟﻤﻌﯿﺘﻰ ﺑﯿﺎن ﺷﺪه اﺳﺖ و از آﻧﺠﺎ ﮐﻪ در ﮔﺰارش ﻫﺎى ﻣﺘﻌﺪد ﺷﻬﺮدارى ﻧﺎﻣﻰ از آن ﺑﻪ ﻣﯿﺎن ﻧﯿﺎﻣﺪه اﺳﺖ، از اﯾﻦ ﻓﻬﺮﺳﺖ ﺣﺬف ﺷﺪه اﺳﺖ. ﻣﺸﮑﻞ دﯾﮕﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺮﺧﻰ از ﻣﺤﻼت دو ـ ﺳﻪ ﻧﺎم دارﻧﺪ؛ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﺎﺗﺮﯾﺲ ﮐﻮﮐﺐ / ﺷﻬﺮآرا، آﺳﻤﺎن ﺳﺮو، ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﻓﺮﻫﻨﮓ، درﯾﺎ ﻓﺮﻫﻨﮓ، ﺷﻬﺮدارى درﯾﺎ ، ﭘﺮواز و ﺷﻬﺮك ﻫﺎى ﭼﻨﺪى ﮐﻪ در ﺷﻤﺎل ﺑﺰرﮔﺮاه ﯾﺎدﮔﺎر اﻣﺎم ﻫﺴﺘﻨﺪ و...
 
ﻧﯿﻢ رُ خ اﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻣﻨﻄﻘﮥ 2
در ﺣﺪود 64 ﻣﺘﺮ ﻣﺮﺑﻊ ﻣﺴــﺎﺣﺖ و ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺳﺮﺷــﻤﺎرى ﺳﺎل 1385 ﺑﻪ ﺗﻌﺪاد 608629 ﻧﻔﺮ ﺟﻤﻌﯿﺖ دارد و از 31 ﻣﺤﻠﻪ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺷﺪه اﺳﺖ. ﺗﺤﻠﯿﻞ اﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻣﻨﻄﻘﮥ 2 ﺑﺪﯾﻦ ﺷﺮح اﺳﺖ: ﺣﺪود 7,2 درﺻــﺪ از ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺗﻬﺮان در اﯾﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ زﻧﺪﮔﻰ ﻣﻰ ﮐﻨﻨﺪ. ﺗﺮاﮐﻢ ﺟﻤﻌﯿﺖ در اﯾﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﺎ 9,5 ﻧﻔﺮ در ﻫﺮ ﻫﺰار ﻣﺮﺑﻊ اﺳــﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﺴــﺒﺖ ﺗﺮاﮐﻢ ﺟﻤﻌﯿﺖ در ﺷﻬﺮ ﺗﻬﺮان 11,5 ﮐﻤﺘﺮ اﺳﺖ. ﺣﺪود 28 درﺻﺪ از ﺟﻤﻌﯿﺖ ﻣﻨﻄﻘﻪ در ﺳــﻦ ﻧﻮﺟﻮاﻧﻰ و ﺟﻮاﻧﻰ 10 ﺗﺎ 25 ﻫﺴــﺘﻨﺪ ﮐﻪ از ﻧﺴﺒﺖ ﻫﻤﯿﻦ ردة ﺳﻨﻰ در ﺷﻬﺮ 29,7 درﺻﺪ ﮐﻤﺘﺮ اﺳﺖ. ﻧﺴﺒﺖ ﺟﻨﺴﻰ ﺗﻌﺪاد ﻣﺮدان ﺑﻪ زﻧﺎن در ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﺎ 1 اﺳــﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ رﻗﻢ از ﻧﺴــﺒﺖ ﺟﻨﺴﻰ ﺷﻬﺮ1.04 ﮐﻤﺘﺮ اﺳﺖ. ﺣﺪود 55 درﺻﺪ ﺟﻤﻌﯿﺖ در اﯾﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ 10 ﺳﺎل ﺑﻪ ﺑﺎﻻى ﻣﺤﻠﻪ ﻣﺘﺄﻫﻞ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ از ﻣﯿﺎﻧﮕﯿﻦ ﺷﻬﺮ  57.2درﺻﺪ ﮐﻤﺘﺮ اﺳﺖ. ﺷــﺎﺧﺺ ﺗﺠﺮد زﻧﺎن 10ﺳــﺎﻟﻪ ﺑﻪ ﺑﺎﻻ در ﻣﻨﻄﻘﻪ 35.2 درﺻﺪ و ﺑﯿﺸــﺘﺮ از ﻧﺮخ ﻫﻤﯿﻦ ﺷﺎﺧﺺ در ﺳــﻄﺢ ﺷــﻬﺮ 32.5 اﺳــﺖ. ﺑﻌﺪ ﺧﺎﻧﻮار در ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﺎ 3.32 اﺳــﺖ، ﯾﻌﻨﻰ ﻫﺮ ﺧﺎﻧﻮار ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﯿﺎﻧﮕﯿﻦ ﺑﯿﺶ از 3 ﻧﻔﺮ ﻋﻀﻮ دارد ﮐﻪ ﮐﻤﻰ ﮐﻤﺘﺮ از ﻣﯿﺰان ﺑﻌﺪ ﺧﺎﻧﻮار در ﺷﻬﺮ 3.47 اﺳﺖ. در اﯾﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻧﺮخ ﺗﮑﻔﻞ ﻧﺴــﺒﺖ ﮐﻞ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺑﻪ اﻓﺮاد ﺷﺎﻏﻞ ﻣﻌﺎدل 2.9 ﻧﻔﺮ اﺳﺖ و ﮐﻤﺘﺮ از ﻧﺮخ ﺗﮑﻔﻞ در ﺷﻬﺮ2.96 اﺳﺖ. ﻧﺮخ ﺑﻰ ﺳﻮادى در ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﺎ  3 درﺻﺪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﻤﺘﺮ از ﻧﺮخ ﺑﻰ ﺳﻮادى در ﺷﻬﺮ 6 درﺻﺪ  اﺳﺖ. ﺣﺪود 13.1 درﺻﺪ ﺳﺎﮐﻨﺎن ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻃﻰ دورة ده ﺳﺎﻟﻪ 1375 1385 وارد ﻣﺤﻠﻪ ﺷﺪه اﻧﺪ. ﯾﻌﻨﻰ ﺣﺪود 13.1 درﺻﺪ ﺳﺎﮐﻨﺎن ﺳﺎﺑﻘﻪ اى ﮐﻤﺘﺮ از ده ﺳﺎل ﺳﮑﻮﻧﺖ در ﻣﻨﻄﻘﻪ دارﻧﺪ ﮐﻪ از ﻧﺮخ ﻣﻬﺎﺟﺮت ده ﺳﺎﻟﻪ ﺷﻬﺮ 13.5 درﺻﺪ ﮐﻤﺘﺮ اﺳﺖ. ﺣﺪود 6.8 درﺻﺪ ﻣﻌﻠﻮﻻن ﺷﻬﺮ ﻧﯿﺰ در اﯾﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ زﻧﺪﮔﻰ ﻣﻰ ﮐﻨﻨﺪ. ﻧﺮخ ﺑﻰ ﮐﺎرى در اﯾﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ 8.1 درﺻﺪ و ﺑﯿﺸــﺘﺮ از ﻣﯿﺰان آن در ﺷــﻬﺮ 7.5 درﺻﺪ اﺳــﺖ. درﺻﺪ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﻓﻌﺎل در ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺣﺪود  41درﺻﺪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﻤﺘﺮ از درﺻﺪ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﻓﻌﺎل ﺷﻬﺮ ﺣﺪود 41,5 درﺻﺪاﺳﺖ.

  نظرات

هیچ نظری ثبت نشده است.