Menu

جزییات مطلب

print
نیم رخ منطقه 11

نیم رخ منطقه 11

نیم رخ ﻣﻨﻄﻘﮥ ﯾﺎزدﻫﻢ

ﺑﺮ ﭘﺎﯾﮥ ﺗﻘﺴﯿﻤﺎت ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺷﻬﺮدارى ﺗﻬﺮان، اﯾﻦ ﮐﻼن ﺷﻬﺮ ﺑﻪ 374 ﻣﺤﻠﻪ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﺷﺪه اﺳﺖ. ﻣﻨﻄﻘﮥ ﯾﺎزده در اﯾﻦ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﺑﻨﺪى 18 ﻣﺤﻠﻪ را در ﺑﺮ ﻣﻰ ﮔﯿﺮد. اﯾﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ در ﺑﻠﻨﺪاى 1160 ﺗﺎ 1100 ﻣﺘﺮ از ﺳﻄﺢ درﯾﺎ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ. ﺧﯿﺎﺑﺎن ﮐﺎرﮔﺮ ﺟﻨﻮﺑﻰ آن را ﺑﻪ دو ﻧﯿﻤﻪ ﺷﺮﻗﻰ و ﻏﺮﺑﻰ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﻣﻰ ﮐﻨﺪ: ﻧﯿﻤﮥ ﺷﺮﻗﻰ ﺗﺎ دﻫﮥ 1310 ﺷﻤﺴﻰ درون ﺑﺮج و ﺑﺎروى داراﻟﺨﻼﻓﮥ ﻧﺎﺻﺮى ﺗﻬﺮان ﺑﻮده ﮐﻪ دروازه ﻫﺎى ﺑﺎغ ﺷﺎه ﻣﯿﺪان ﺣﺮ، ﻗﺰوﯾﻦ ﻣﯿﺪان ﻗﺰوﯾﻦ و ﮔﻤﺮك ﻣﯿﺪان رازى، آن را ﺑﻪ ﺑﯿﺮون از ﺗﻬﺮان ارﺗﺒﺎط ﻣﻰ داده اﻧﺪ. ﺑﺨﺶ ﻏﺮﺑﻰ ﻧﯿﺰ ﻣﺤﺪوده اى از زﻣﯿﻦ ﻫﺎى ﺑﺎﯾﺮ و ﻧﯿﻤﻪ آﺑﺎد ﺑﯿﺮون از ﺷﻬﺮ ﺑﻮده اﺳﺖ ﮐﻪ از دﻫﮥ 1310 ﭘﺲ از ﺗﺨﺮﯾﺐ ﺑﺮج و ﺑﺎرو و دروازه ﻫﺎى ﺷﻬﺮ، ﻣﻮرد ﺳﺎﺧﺖ وﺳﺎز ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ. ﻣﻨﻄﻘﮥ 11 از ﺷﻤﺎل ﺑﻪ ﺧﯿﺎﺑﺎن اﻧﻘﻼب اﺳﻼﻣﻰ از ﭘﻞ ﮐﺎﻟﺞ و ﺧﯿﺎﺑﺎن ﺣﺎﻓﻆ ﺗﺎ ﻣﯿﺪان اﻧﻘﻼب،  از ﻏﺮب ﺑﻪ ﺑﺰرﮔﺮاه ﻧﻮاب، از ﺟﻨﻮب ﺑﻪ ﺧﯿﺎﺑﺎن ﺷﻮش و از ﺷﺮق ﺑﻪ ﺧﯿﺎﺑﺎن ﺣﺎﻓﻆ وﺣﺪت اﺳﻼﻣﻰ ﻣﻰ رﺳﺪ. ﺑﺨﺶ ﺗﺎرﯾﺨﻰ اﯾﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻗﺴﻤﺖ ﺷﺮﻗﻰ ﻧﯿﺰ ﺗﺎ ﺳﺎل 1284 ﻗﻤﺮى 1867 م / 1246 ش ﺑﯿﺮون از ﻫﺴﺘﮥ ﺷﻬﺮ ﻗﺪﯾﻢ ﺗﻬﺮان ﺑﻮده اﺳﺖ. در آن ﺳﺎل ﻗﺪﯾﻤﻰ ﺗﺮﯾﻦ ﺣﺼﺎر ﺷﻬﺮ ﮐﻪ از دورة ﺷﺎه ﺗﻬﻤﺎﺳﺐ ﺻﻔﻮى 961 ﻗﻤﺮى / 1553 مﺑﺎز ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد، ﺗﺨﺮﯾﺐ ﺷﺪ و ﺣﺼﺎر ﺟﺪﯾﺪ در ﻏﺮبِ ﺷﻬﺮ در ﻣﺤﺪودة ﺧﯿﺎﺑﺎن وﺣﺪت اﺳﻼﻣﻰ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪ. دروازة ﻗﺰوﯾﻦ در آن زﻣﺎن در ﻣﯿﺪان وﺣﺪت اﺳﻼﻣﻰ ﺑﻮد و درواﻗﻊ ﺗﺎ آن زﻣﺎن ﺗﻤﺎم ﻣﻨﻄﻘﮥ 11 ﺑﯿﺮون از ﺷﻬﺮ ﻗﺮار داﺷﺘﻪ اﺳﺖ. ﺑﺪﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﻣﻨﻄﻘﮥ 11 ﺳﻪ دوره از ﺷﻬﺮﺳﺎزى را ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﺮده اﺳﺖ: دورة اول ﺗﺎ ﺳﺎل 1284 ﻗﻤﺮى ﮐﻪ ﺑﯿﺮون از ﺣﺼﺎر ﺷﻬﺮ ﺑﻮد و ﻣﺤﻞ ﺷﮑﻞ ﮔﯿﺮى ﻣﺤﻼت ﺑﯿﺮونِ دروازه ﻫﺎ ﺑﻮد، دورة دوم ﮐﻪ از ﺳﺎل 1284 ﻗﻤﺮى ﺗﺎ دﻫﮥ 1310 ﺷﻤﺴﻰ ﺑﺨﺸﻰ از آن در درون ﺷﻬﺮ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ و دورة ﺳﻮم ﮐﻪ واﭘﺴﯿﻦ ﺣﺼﺎر ﺗﻬﺮانﺗﺨﺮﯾﺐ ﺷﺪ و ﺗﻤﺎم زﻣﯿﻦ ﻫﺎى ﻣﻨﻄﻘﻪ در ﺷﻬﺮ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ. ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ آﻧﭽﻪ ﺑﯿﺎن ﺷﺪ، ﻣﺤﻼت ﺷﻬﺮ ﭘﯿﺸﯿﻨﮥ ﻣﺘﻔﺎوﺗﻰ دارﻧﺪ، ﻣﺤﻼت ﺟﻤﺎﻟﺰاده، ﺟﻤﻬﻮرى و اﺳﮑﻨﺪرى ﺟﻮان ﺗﺮﯾﻦ ﻣﺤﻼت ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﻣﺤﻼت ﺷﯿﺦ ﻫﺎدى و ﻣﻨﯿﺮﯾﻪ و اﻣﯿﺮﯾﻪ در زﻣﺮة ﻣﺤﻼت ﻗﺪﯾﻤﻰ. از دﯾﮕﺮ ﺳﻮ ﺑﺎ ﺷﮑﻞ ﮔﯿﺮى ﻫﺴﺘﮥ ﺳﯿﺎﺳﻰ ﭘﺎﯾﺘﺨﺖ در اﯾﻦ ﻣﺤﻠﻪ و در ﻣﺤﺪودة ﻣﺤﻠﮥ اﻧﻘﻼب اﺳﻼﻣﻰ و ﭘﺎﺳﺘﻮر، اﯾﻦ ﺑﺨﺶ از ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻧﻘﺶ ﻣﻬﻤﻰ در ادارة ﮐﺸﻮر اﯾﻔﺎ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺗﺎ اﯾﻦ زﻣﺎن ﻧﯿﺰ ﻋﻤﺎرت ﻫﺎى دوﻟﺘﻰ ﻣﻬﻢ در اﯾﻦ ﺑﺨﺶ از ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻗﺮار دارﻧﺪ. ﻣﻌﺎﺑﺮ ﻣﻬﻢ ﻣﺤﻠﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻫﺎى ﺣﺎﻓﻆ، وﺣﺪت اﺳﻼﻣﻰ، وﻟﻰﻋﺼر(ﻋﺞ)، اﻧﻘﻼب اﺳﻼﻣﻰ، ﮐﺎرﮔﺮ، ﺟﻤﻬﻮرى اﺳﻼﻣﻰ، ﻣﻮﻟﻮى و اﻣﺎم ﺧﻤﯿﻨﻰ(ره)و ﺑﺰرﮔﺮاه ﻧﻮاب، ﺑﻪ رﻏﻢ آﻧﮑﻪ در ﻫﺴﺘﮥ ﺗﺎرﯾﺨﻰ ﺷﻬﺮ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ اﻧﺪ اﻣﺎ ﻋﻤﻮد ﺑﺮ ﻫﻢ و ﻣﻨﻈﻢ ﻃﺮاﺣﻰ ﺷﺪه اﻧﺪ.

ﻧﯿﻢ رُ خ اﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻣﻨﻄﻘﻪ

ﻣﻨﻄﻘﮥ 11 ﺑﺮ ﭘﺎﯾﮥ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﺑﻨﺪى ﻣﺤﻼت ﺗﻬﺮان در ﺳﺎل 1387 از 18 ﻣﺤﻠﻪ در ﻗﺎﻟﺐ 3 ﻧﺎﺣﯿﻪ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺷﺪه اﺳﺖ و 11000000 ﻣﺘﺮ ﻣﺮﺑﻊ 11 ﮐﯿﻠﻮﻣﺘﺮﻣﺮﺑﻊ ﻣﺴﺎﺣﺖ دارد. اﯾﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ در ﺳﺮﺷﻤﺎرى ﻋﻤﻮﻣﻰ ﻧﻔﻮس و ﻣﺴﮑﻦ ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺳﺮﺷﻤﺎرى ﺳﺎل 1385 ﻣﻨﻄﻘﮥ 11 ﺑﻪ ﺗﻌﺪاد 275947 ﻧﻔﺮ ﺟﻤﻌﯿﺖ در ﻗﺎﻟﺐ 84898 ﺧﺎﻧﻮار داﺷﺘﻪ و ﺑﺮ اﯾﻦ اﺳﺎس ﺗﺤﻠﯿﻞ اﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻣﻨﻄﻘﮥ 11 ﺑﺪﯾﻦ ﺷﺮح اﺳﺖ: ﺣﺪود 3.3 درﺻﺪ از ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺗﻬﺮان در اﯾﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ زﻧﺪﮔﻰ ﻣﻰ ﮐﻨﻨﺪ. ﺗﺮاﮐﻢ ﺟﻤﻌﯿﺖ در اﯾﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﺎ 21.9 ﻧﻔﺮ در ﻫﺮ ﻫﺰار ﻣﺘﺮ ﻣﺮﺑﻊ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺗﺮاﮐﻢ ﺟﻤﻌﯿﺖ در ﺷﻬﺮ ﺗﻬﺮان ﺑﯿﺸﺘﺮ اﺳﺖ. ﺗﺮاﮐﻢ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺗﻬﺮان: 11.5ﺣﺪود 27.6درﺻﺪ از ﺟﻤﻌﯿﺖ ﻣﻨﻄﻘﻪ در ﺳﻦ ﻧﻮﺟﻮاﻧﻰ و ﺟﻮاﻧﻰ 10 ﺗﺎ 25ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ از ﻧﺴﺒﺖ ﻫﻤﯿﻦ ردة ﺳﻨﻰ در ﺷﻬﺮ  29.7درﺻﺪﮐﻤﺘﺮ اﺳﺖ. ﻧﺴﺒﺖ ﺟﻨﺴﻰ ﺗﻌﺪاد ﻣﺮدان ﺑﻪ زﻧﺎن در ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﺎ 1.05 اﺳﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ رﻗﻢ از ﻧﺴﺒﺖ ﺟﻨﺴﻰ ﺷﻬﺮ1.04  ﺑﯿﺸﺘﺮ اﺳﺖ.ﺣﺪود 56.6 درﺻﺪ ﺟﻤﻌﯿﺖ در اﯾﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ 10 ﺳﺎل ﺑﻪ ﺑﺎﻻى ﻣﺤﻠﻪ ﻣﺘﺄﻫﻞ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ از ﻣﯿﺎﻧﮕﯿﻦ ﺷﻬﺮ 57.2 درﺻﺪ ﮐﻤﺘﺮ اﺳﺖ. ﺷﺎﺧﺺ ﺗﺠﺮد زﻧﺎن 10ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻪ ﺑﺎﻻ در ﻣﻨﻄﻘﻪ 30.4درﺻﺪ و ﮐﻤﺘﺮ از ﻧﺮخ ﻫﻤﯿﻦ ﺷﺎﺧﺺ در ﺳﻄﺢ ﺷﻬﺮ 32.5 اﺳﺖ. ﺑﻌﺪ ﺧﺎﻧﻮار در ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﺎ 3.25اﺳﺖ، ﯾﻌﻨﻰ ﻫﺮ ﺧﺎﻧﻮار ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﯿﺎﻧﮕﯿﻦ ﺑﯿﺶ از 3 ﻧﻔﺮ ﻋﻀﻮ دارد ﮐﻪ ﮐﻤﻰ ﮐﻤﺘﺮ از

ﻣﯿﺰان ﺑﻌﺪ ﺧﺎﻧﻮار در ﺷﻬﺮ 3.47 اﺳﺖ. در اﯾﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻧﺮخ ﺗﮑﻔﻞ ﻧﺴﺒﺖ ﮐﻞ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺑﻪ اﻓﺮاد ﺷﺎﻏﻞﻣﻌﺎدل 2.75 ﻧﻔﺮ اﺳﺖ و ﮐﻤﺘﺮ از ﻧﺮخ ﺗﮑﻔﻞ در ﺷﻬﺮ 2.96 اﺳﺖ. ﻧﺮخ ﺑﻰ ﺳﻮادى در ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﺎ  5.9 درﺻﺪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﻤﺘﺮ از ﻧﺮخ ﺑﻰ ﺳﻮادى در ﺷﻬﺮ 6  اﺳﺖ. ﺣﺪود 14.1 درﺻﺪ ﺳﺎﮐﻨﺎن ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻃﻰ دورة ده ﺳﺎﻟﻪ 1375- 1385 وارد ﻣﺤﻠﻪ ﺷﺪه اﻧﺪ. ﯾﻌﻨﻰ ﺣﺪود 14.1 درﺻﺪ ﺳﺎﮐﻨﺎن ﺳﺎﺑﻘﻪ اى ﮐﻤﺘﺮ از ده ﺳﺎل ﺳﮑﻮﻧﺖ در ﻣﻨﻄﻘﻪ دارﻧﺪ ﮐﻪ از ﻧﺮخ ﻣﻬﺎﺟﺮت ده ﺳﺎﻟﻪ ﺷﻬﺮ 13.5 درﺻﺪ  ﺑﯿﺸﺘﺮ اﺳﺖ. ﺣﺪود 3.72 درﺻﺪ ﻣﻌﻠﻮﻻن ﺷﻬﺮ ﻧﯿﺰ در اﯾﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ زﻧﺪﮔﻰ ﻣﻰ ﮐﻨﻨﺪ. ﻧﺮخ ﺑﻰ ﮐﺎرى در اﯾﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ 7.3درﺻﺪ و ﮐﻤﺘﺮ از ﻣﯿﺰان آن در ﺷﻬﺮ 7.5 درﺻﺪ اﺳﺖ. درﺻﺪ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﻓﻌﺎل در ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺣﺪود 44.4 درﺻﺪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از درﺻﺪ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﻓﻌﺎل ﺷﻬﺮ ﺣﺪود 41.5 درﺻﺪ اﺳﺖ.


  نظرات

هیچ نظری ثبت نشده است.